• Gepubliceerd in Seniorennieuws

‘We spelen thuis’ of ‘We spelen een thuiswedstrijd’ komt in voetbaljargon op hetzelfde neer. Dat doet vermoeden dat ‘thuis’ en ‘thuiswedstrijd’ ook ongeveer hetzelfde betekent. Helaas ondervinden de dappere gladiatoren van Das Zehnte deze weken dat tussen ‘thuis’ en een ‘thuiswedstrijd’ toch meerdere verschilletjes te ontdekken zijn.

In een slechte thuiswedstrijd word je na 90 minuten tenminste uit je lijden verlost, thuis duurt dat meer dan twee maanden. Tijdens thuiswedstrijden vallen beslissingen nog wel eens in je voordeel uit, thuis niet. Tijdens een thuiswedstrijd zit iemand op de bank die het van je overneemt, thuis los jij zaken op voor iemand die op de bank zit. Waar je in een thuiswedstrijd geel kunt geven voor aanstelleritis en slecht amateurtoneel, moet je thuis tijdens GTST gewoon 30 minuten je waffel houden. Na deze drie weken ellende is het alsof je tegen een muur praat. In thuiswedstrijden staat die muur nog netjes op 9.15 meter, maar thuis zit die muur gewoon aan je ontbijttafel.

Door de onnodige nederlaag in eigen huis tegen Prinses Irene is helaas één van de verschillen komen te vervallen. Tot dat moment waren de spelers van Das Zehnte in thuiswedstrijden namelijk nog ongeslagen.

Gelukkig zijn sommige dingen ook heel vertrouwd. Zo galmt dagelijks de ene voetbalklassieker na de andere door de tent. Laat je na het ontbijt je bord staan om snel aan het werk te gaan, klinkt het meteen: ‘Kijk wat je achterlaat!!’ Nadat je in lijn met de heldere instructies van de Generaal door stromende regen de hond uit gelaten hebt, netjes je schoenen uit gedaan hebt en de kamer binnen loopt, klinkt het geïrriteerd: ‘Hij niet!!’ Als het bier en de chips op zijn, hoor je: ‘Zelf halen!!’ Is de pannenkoek nog niet gaar? ‘Laat hem niet draaien!!’. Denk je op de vijfde zondag van de maand traditiegetrouw weer eens aan de bak te mogen, klinkt het ongesteld: ‘Ga d’r eens af!!’ en ‘Kon er niet in!!’

Dag en nacht bij elkaar op de lippen zitten, zonder sportieve uitlaatklep. Dat lijkt een bourgondisch recept voor geklapte relaties en (v)echtscheidingen. Met name jammer voor Peer, die daardoor met de gebakken peren zit. Nog geen half jaar na zijn Grote Dag ontvouwt de beloofde ‘tegenspoed’ zich al in zijn hevigste vormen, terwijl de kosten van zijn pak en de balen stro uit de partytent nog niet voor de helft zijn afgeschreven. Ook De Lus is verStrikt in een lastig pakket. Hoog in de bergen zette hij door zuurstofgebrek in een waas van verstandsverbijstering nog dapper de helft van zijn huis op het spel, om een paar weken later ijskoud met zijn neus op de als ware het tien jaar getrouwde feiten gedrukt te worden. Na drie weken proefzwemmen als ‘getrouwd man’ heeft De Lus zich inmiddels rap aangemeld voor de LOI cursus ‘List bedenken’. Hij hoopt daarmee het kostbare tij nog te keren, maar betrouwbare bronnen lekten naar uw verslagschrijver dat hij na zes lessen inclusief proefexamen nog steeds niet verder komt dan: ‘ik moet tennissen met Ton’.

Peppie onttrekt zich aan de malaise, maar niet aan de mayonaise. Hij verraste vrouwlief met een onaangekondigd bezoekje van niemand minder dan soesjeschef Jans. Kokkie, die zijn Peppie het hele seizoen al stevig gemist had, was door de sluiting van alle denkbare horecagelegenheden al voor de zeventiende avond op rij aangewezen op sudoku puzzels en een potje Mens Erger Je Wel. Hij had dan ook alle tijd om zich met de grootst mogelijke bezieling speciaal voor zijn Peppie twee dagen lang te storten op een shoarmasoep waar een Spaanse lama nog een hardnekkige hik van krijgt.

Na wanhopige signalen vanuit de buurt, getuigenverklaringen van spelers van Das Zehnte, diverse evacuatierapporten van het RIVM en een (kort) spoedlocatiebezoek van minister Van Rijn zijn alle maatregelen rondom huize Peppie drastisch versoepeld en is aan een ieder binnen een straal van 1,5 kilometer rondom Peppie en zijn toilet gratie verleend om te maken dat je weg komt. Voor vier gesneuvelde wespennesten en een gestikte kat kwam alle hulp helaas te laat.

Gouden tijden voor onze ledenadministrateur, want na drie weekjes bankhangen op zondag rees het aantal JA-formulieren de ene pan na de andere uit. Das Zehnte kijkt dan ook reikhalzend uit naar het nieuwe seizoen.