• Gepubliceerd in Voetbalnieuws

Daags voor de uitwedstrijd bij CITO vorige week, draaide de slappe smoezen-caroussel van Das Neunte ineens overuren. Zelfs ‘de Heilige communie van mijn cavia’ en ‘ik kan geen echtscheiding betalen’ kwamen in de eindeloze lijst van afzeggingen voorbij. Gelukkig wilde William ‘witte Dumfries’ Boeijen zijn bijna weg gerotte kicks na negen maanden weer een keer uit de wilgen trekken, zodat we in ieder geval nog met elf op en top gemotiveerde voetbalbrouwsels naar Oss zouden afreizen.

Nadat van hogerhand duidelijke statements waren afgegeven en plots ook één van onze leiders ineens met een Oost-Europees gebrek aan achtergelaten sporen verdwenen bleek, kozen de overige TC leden snel eieren voor hun geld en besloten zij de formatie op belangrijke punten te wijzigen. Niet in het laatst door Ton 'Mister Bookmaker' Reijnen eindelijk de welverdiende, maar niet gedragen aanvoerdersband toe te wijzen. Die wijzigingen leidden tot wervelende en weinig eerder vertoonde aanvalsgolven. Van CITO, wel te verstaan. Das Neunte kreeg in het centrum maar matig grip op de telkens inschuivende Ossenaren en nog voordat elders in het land de eerste cavia zijn weesgegroetje foutloos had uitgesproken lag de 1-0 voor CITO al in het net.

Terwijl de onbezette Schaijkse reservebank troosteloos en verveeld voor zich uit staarde, rechtte de geautmatiseerde vechtmachine van Das Neunte de rug en kwam het langzaam maar zeker beter in de wedstrijd. Dat resulteerde in een corner, die tegen alle wetten van Pythagoras werd opgeëist door Hoog van Semstraten. Die besloot terug te leggen op Mister Bookmaker, die de bal voor de goal bracht. Dat deed de Ossche stresshormonen tot ver in de Maaslandse ether rijzen en na een typische Zesde Reserve Onderklasse scrimmage in de 5-meter rolde het witte leder uiteindelijk over de lijn, waarbij DAW 9 over het Laatste Oordeel en de Barmhartigheid van de arbitrage niet mocht klagen: 1-1!

Bijzonder lang kon de Schaijkse Armada daar overigens niet van genieten, want niet veel later besloot de scheids zijn korte opwelling van uitfluiterschap recht te zetten. Nadat de Zeger een zetje in zijn rug kreeg van 0,017 op de schaal van Kleuterschoolduwtjes, kwam CITO opnieuw op voorsprong.

Dat maakte het Bedorven Beest los in Hoog van Semstraten, die na zijn eerder goals in het thuisduel ook wel bekend stond als de CITO-slager van D’n Heuvel. Als een opgevoerde steenbok galoppeerde hij in de extra tijd van de eerste helft de vijandelijke 16-meter in, om daar de thuisgoalie tot een ongekende blunder te verleiden. Met buitenkant rechts schoof hij de bal daarna tot ontzetting, wanhoop en verbazing van alle deskundigentafels in voetballand ook nog eens tussen de palen, zodat het reserveloze Neunte halverwege zowaar nog altijd op ramkoers lag om een puntje uit het vuur te slepen: 2-2!

Zo bolde Sem voor de tweede keer dit seizoen de touwen tegen CITO. Voor de poortwachter was die statistische onwaarschijnlijkheid even iets teveel van het goede en hij besloot het enige te doen wat je op zo’n moment kunt doen: het stilletjes lang gestrekt op het veld in zijn eentje proberen te verwerken.

Te wisselen viel er niet veel, zodat de 11 wulpse hertjes van DAW 9 al snel weer als hongerige wolven de Arena bestormden. Helaas kwam CITO alsnog weer op een comfortabele 4-2 voorsprong, maar de veerkracht van Das Neunte is inmiddels tot ver in den lande bekend. Na een mooie aanval over links belandde de bal door een ongelukkige speling van het ongelukkige lot opnieuw bij The Seminator, die met een biologisch schier onmogelijke stand van zijn rechtervoet het witte leder achter de wanhopige Ossche goalie wist te prikken: 4-3! Die deed na deze tweede calaSemiteit van het duel even later het enige juiste wat je op zo’n moment kunt doen: jezelf laten wisselen.

Das Neunte was veer volop in de race voor een resultaat en deelde in de slotfase niet alleen de lakens, maar ook de kussenslopen, matrassen en zelfs compleet op maat gemaakte anti hernia toppers uit. Tot meer dan wat kleine kansjes zou dat helaas niet leiden, terwijl aan de overkant de ruimtes voor de thuisploeg met de minuut groeiden in het kwadraat. In de overlijdende seconden van de wedstrijd (Google Translate En-Nl, red.) zou dan ook een abrupt einde komen aan alle Schaijkse ambities: 5-3. Daarmee vond de leidsman het welletjes geweest, zodat Das Neunte het moest stellen met een – naar de omstandigheden – niet beschamende nederlaag.